Her şey çocuklarla güzel...Uzun bir sokağa çıkma yasağından sonra bugün sokaklar şenlendi. İki aya yakındır kapalı olan büyük park bugün çocuk cıvıltıları ile çınladı ve hayata ses geldi. Her koşuşturma her çığlık bambaşka güzel geliyordu kulağa. Oradan oraya koşuşanlar, top oynayanlar meğer aslında yaşamımızı ayakta tutan, yaşanılır kılan çocuk sesleri imiş. Düşünsenize hiç çocuk yok… sesler, hayaller, masum gülmeler, ışık saçan bakışlar... hiç birisi yok. Ne kadar renksiz olurdu değil mi hayat? Bazen bazı şeyleri varken farkedemeyiz ya işte çocuklar da öyleydi hayatımızda. Onların yaşam enerjisi bize güç veriyor. İlla kendi çocuğumuz olmasına gerek yok her çocuk kendi başına bir enerji topu. Bugün öğlen dışarıya çıktığımda parkın oradan geçerken birden yüzümde bir gülümseme peydah oldu, sonrasında farkettim ki rengarenk kıyafetleri ve kahkahaları ile çocuklar oradaydılar. Çimenler yeniden canlandı. Zaten üzerinde koşulmayıp, düşülmeyip, uzanılmayınca ne anlamı kalır ki çimenlerin… etrafında koşulup, sarılıp, tırmanılmayınca ne anlamı kalır ki ağaçların...ve bunları çocuklar yapınca bir de, değmeyin doğanın keyfine.. İşte o yüzden çocuklarımız canımız, kanımız, yaşam enerjimiz... işte o yüzden çocuklar umudumuz, gülen yüzümüz her şeyimiz… Onların kahkahaları kesilmesin, yüzleri solmasın yeter ki... Geri kalan her şey bir şekilde yoluna girer nasılsa.
13/05/2020 - Corona günleri
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder